Hallo mensen,

Hier na veel te lange tijd weer een bericht uit Oostenrijk. De laatste blog eind januari geschreven dus hoog tijd voor een nieuw verhaal.
Zoals ik in de vorige blog al had geschreven werk ik sinds 1-2-2016 bij Hilfswerk. De afgelopen maanden waren erg intensief maar ook erg leuk! Het werk is erg individueel maar daarintegen ook zeer persoonlijk.
Met mijn Hilfwerkauto heb ik al heel wat km afgelegd. En je komt op de meest bijzondere plekken. Zo heb ik met de pasen hoog in de bergen gewerkt in een heel oud berghuis.
Om 6:00 begonnen dus om 5:30 in de auto. (De meeste mensen zijn hiel al erg vroeg wakker dus vaak op tijd mijn bed uit).
In het donker de berg op en met mijn zaklantaarn op mijn telefoon de voordeur zoeken haha! Want Straatverlichting kennen ze niet in de bergen. Een geweldig uitzicht bij zonsopgang en dat zijn toch echt mooie momenten.
De mensen zijn erg vriendelijk en willen alles van je weten, en andersom natuurlijk ook!
Niets is leuker om de echte lokale bevolking te leren kennen. Dus aan gespreksonderwerpen geen probleem.
Het dialect blijft nog lastig maar als de mensen rustig praten kan ik ze goed verstaan en andersom gelukkig ook.
Is mijn werk klaar rijdt ik weer verder na de volgende patiënt totdat ik iedereen heb gehad.
Ik heb een telefoon van mijn werk en daarin staat mijn werkrooster en kan ik alles noteren. Erg handig!
Het bevalt me goed om op vaste dagen te werken. Geen onregelmatigheid en nachtdiensten meer.
Onze buurvrouw s'maandags op de kinderen en die hebben het erg naar hun zin!

In maart zijn mijn ouders nog een week geweest en hebben we een heerlijke week gehad met zon en sneeuw! Alvast Cato haar verjaardag gevierd en dat was natuurlijk weer feest voor de dames!
Met opa en oma lekker gewandeld en in de sneeuw gespeeld. Veel gelachen en plezier gehad en de  week was voorbij gevlogen. Voor de kinderen is het altijd weer even omschakelen als er familie is geweest.

In de maanden februari en maart hebben we geregeld  sneeuw gehad en de kinderen hebben heerlijk buiten kunnen spelen in de sneeuw.
Hanna heeft op school in deze periode veel kunnen sleeën of sneeuwpoppen kunnen bouwen.
Inmiddels zitten we weer in april en is het heerlijke voorjaar weer begonnen. De sneeuw weg en de zon ervoor in plaats gekomen. De temperaturen zijn weer aangenaam en we zitten alweer lekker ond de parasol buiten. Voor Niek beginnen de drukke tijden weer. Nu de tijd weer is verzet breng ik Niek geregeld naar het werk en komt hij op de fiets terug.

Vorige week zijn we voor het laatst met de gondel de golddeck (berg in Spittal an de Drau) op geweest en nog even genoten met de slee van de laatste sneeuw.

Hanna heeft de week voor pasen vrij gehad en had op de laatste dag voor de vakantie een paasfeest op school. tegelijk werd het 20 jarige bestaan van de Kindergarten gevierd. Dus dubbelop feest. Alle kindjes kwamen in tracht op school. Er werd veel gezongen en gedansd (folklore)!
De kinderen hebben heel goed hun best gedaan en het resultaat was top!
Na het zingen was er gelegenheid voor koffie met een stuk reindling. dit is een koek wat traditioneel
 Met pasen wordt gegeten.
Ook hebben we een paastak gemaakt en oud Oostenrijkse paasspelletjes.
Buiten konden de kinderen natuurlijk nog een paasei zoeken die waren verstopt door twee paashazen.
Het was een hele gezellig ochtend en de dames hebben genoten.
In de vakantie heeft Cato haar 3 jarige verjaardag gevierd en het was een hele leuke dag.
De eerste verjaardag met Oostenrijks bezoek.
Cato vond het geweldig en heeft genoten van haar verjaardag.
Na de vakantie  is Cato ook begonnen op de Kindergarten. Hier kunnen ze vanaf drie jaar naartoe.
Het is niet flexibel dus voor Cato elke ochtend van 8:00 tot 12:00. Het gaat heel goed en ze vindt het
erg leuk. Het maar 1 groep dus Hanna en Cato zitten gezellig bij elkaar in de klas.

Vorige week heb ik nog een interview gehad. Ik werd gevraagd of ik het misschien leuk vond om wat over onze emigratie te vertellen. Natuurlijk geen probleem dus vorige week een interview gehad, foto's erbij en hoppa deze week verschenen. Voor wie het nog leuk vindt om het verhaal lezen verwijs ik jullie naar de volgende link;
http://www.kregionalmedien.at/channel/sp-07-16.pdf

Zoals je het leest vermaken we ons prima en hebben we gelukkig geen heimwee. Ook de kinderen hebben het erg naar hun zin. We hebben leuke mensen ontmoet waar we goed contact mee hebben.
We gaan zo verder en genieten van alles wat op ons pad komt! Voor ons is het nog steeds een groot avontuur.
Over een paar weken staan de eerste vrienden en familiebezoeken weer ingepland en daar verheugen we ons ook weer op. We houden jullie op de hoogte en tot de volgende blog!