Hallo mensen,

Hier na veel te lange tijd weer een bericht uit Oostenrijk. De laatste blog eind januari geschreven dus hoog tijd voor een nieuw verhaal.
Zoals ik in de vorige blog al had geschreven werk ik sinds 1-2-2016 bij Hilfswerk. De afgelopen maanden waren erg intensief maar ook erg leuk! Het werk is erg individueel maar daarintegen ook zeer persoonlijk.
Met mijn Hilfwerkauto heb ik al heel wat km afgelegd. En je komt op de meest bijzondere plekken. Zo heb ik met de pasen hoog in de bergen gewerkt in een heel oud berghuis.
Om 6:00 begonnen dus om 5:30 in de auto. (De meeste mensen zijn hiel al erg vroeg wakker dus vaak op tijd mijn bed uit).
In het donker de berg op en met mijn zaklantaarn op mijn telefoon de voordeur zoeken haha! Want Straatverlichting kennen ze niet in de bergen. Een geweldig uitzicht bij zonsopgang en dat zijn toch echt mooie momenten.
De mensen zijn erg vriendelijk en willen alles van je weten, en andersom natuurlijk ook!
Niets is leuker om de echte lokale bevolking te leren kennen. Dus aan gespreksonderwerpen geen probleem.
Het dialect blijft nog lastig maar als de mensen rustig praten kan ik ze goed verstaan en andersom gelukkig ook.
Is mijn werk klaar rijdt ik weer verder na de volgende patiënt totdat ik iedereen heb gehad.
Ik heb een telefoon van mijn werk en daarin staat mijn werkrooster en kan ik alles noteren. Erg handig!
Het bevalt me goed om op vaste dagen te werken. Geen onregelmatigheid en nachtdiensten meer.
Onze buurvrouw s'maandags op de kinderen en die hebben het erg naar hun zin!

In maart zijn mijn ouders nog een week geweest en hebben we een heerlijke week gehad met zon en sneeuw! Alvast Cato haar verjaardag gevierd en dat was natuurlijk weer feest voor de dames!
Met opa en oma lekker gewandeld en in de sneeuw gespeeld. Veel gelachen en plezier gehad en de  week was voorbij gevlogen. Voor de kinderen is het altijd weer even omschakelen als er familie is geweest.

In de maanden februari en maart hebben we geregeld  sneeuw gehad en de kinderen hebben heerlijk buiten kunnen spelen in de sneeuw.
Hanna heeft op school in deze periode veel kunnen sleeën of sneeuwpoppen kunnen bouwen.
Inmiddels zitten we weer in april en is het heerlijke voorjaar weer begonnen. De sneeuw weg en de zon ervoor in plaats gekomen. De temperaturen zijn weer aangenaam en we zitten alweer lekker ond de parasol buiten. Voor Niek beginnen de drukke tijden weer. Nu de tijd weer is verzet breng ik Niek geregeld naar het werk en komt hij op de fiets terug.

Vorige week zijn we voor het laatst met de gondel de golddeck (berg in Spittal an de Drau) op geweest en nog even genoten met de slee van de laatste sneeuw.

Hanna heeft de week voor pasen vrij gehad en had op de laatste dag voor de vakantie een paasfeest op school. tegelijk werd het 20 jarige bestaan van de Kindergarten gevierd. Dus dubbelop feest. Alle kindjes kwamen in tracht op school. Er werd veel gezongen en gedansd (folklore)!
De kinderen hebben heel goed hun best gedaan en het resultaat was top!
Na het zingen was er gelegenheid voor koffie met een stuk reindling. dit is een koek wat traditioneel
 Met pasen wordt gegeten.
Ook hebben we een paastak gemaakt en oud Oostenrijkse paasspelletjes.
Buiten konden de kinderen natuurlijk nog een paasei zoeken die waren verstopt door twee paashazen.
Het was een hele gezellig ochtend en de dames hebben genoten.
In de vakantie heeft Cato haar 3 jarige verjaardag gevierd en het was een hele leuke dag.
De eerste verjaardag met Oostenrijks bezoek.
Cato vond het geweldig en heeft genoten van haar verjaardag.
Na de vakantie  is Cato ook begonnen op de Kindergarten. Hier kunnen ze vanaf drie jaar naartoe.
Het is niet flexibel dus voor Cato elke ochtend van 8:00 tot 12:00. Het gaat heel goed en ze vindt het
erg leuk. Het maar 1 groep dus Hanna en Cato zitten gezellig bij elkaar in de klas.

Vorige week heb ik nog een interview gehad. Ik werd gevraagd of ik het misschien leuk vond om wat over onze emigratie te vertellen. Natuurlijk geen probleem dus vorige week een interview gehad, foto's erbij en hoppa deze week verschenen. Voor wie het nog leuk vindt om het verhaal lezen verwijs ik jullie naar de volgende link;
http://www.kregionalmedien.at/channel/sp-07-16.pdf

Zoals je het leest vermaken we ons prima en hebben we gelukkig geen heimwee. Ook de kinderen hebben het erg naar hun zin. We hebben leuke mensen ontmoet waar we goed contact mee hebben.
We gaan zo verder en genieten van alles wat op ons pad komt! Voor ons is het nog steeds een groot avontuur.
Over een paar weken staan de eerste vrienden en familiebezoeken weer ingepland en daar verheugen we ons ook weer op. We houden jullie op de hoogte en tot de volgende blog!

Hallo allemaal,

Hier weer een eerste verhaal in het nieuwe jaar. We zijn alweer een maand verder en weer veel beleefd.
De eerste feestdagen in Oostenrijk gevierd en die waren erg gezellig. (En dit jaar voor het eerst niet gewerkt)
We hebben de feestdagen doorgebracht op de Katschberg met mijn familie (vanaf Seeboden ongeveer 20 min. rijden)
We hadden twee huisjes vlak aan de piste en hebben heerlijk een week kunnen skiën. Het weer was prachtig mooi, sommige dagen zelfs warm en ongekend voor het tijd van het jaar. Maar ideaal weer met kinderen. Haha!!
We hadden een perfecte kinderpiste voor de huisjes liggen dus heel veel kunnen oefenen met de kinderen. De jongen van Mildred en Jurgen gingen als een speer en Owen en Evan gingen al snel alleen in de lift en skiënd naar beneden.
Cato heeft met name veel in de sneeuw gespeeld. Zoveel sneeuw heeft ze in haar korte leventje nog niet meegemaakt dus het spelen in de sneeuw was al leuk genoeg.
Met Hanna zijn we een paar keer van de piste afgeweest. Hanna tussen de benen en flink bochten maken. Pffff.... Een fijne training voor de beenspieren kan ik je vertellen!!!
Al met al hebben we allemaal heerlijk kunnen skiën met een heel fijne zonnetje.

Oudejaarsavond hebben we als verassing voor pa en ma een sledetocht georganiseerd. We werden vanuit het park opgehaald met twee huifkarren en zijn (in het donker) naar een berghut gereden! Onderweg alvast wat snaps gedronken en toen weer verder. De stemmig zat er goed in. Bij aankomst kwamen we bij een echt traditionele berghut. Alles was mooi verlicht en versierd.
We werden hartelijk ontvangen en hebben heerlijk gegeten. Voor pa en ma (en natuurlijk de rest van de familie) een onvergetelijke avond die we niet snel zullen vergeten.
Eenmaal weer terug de oudejaarsconference gekeken. Iedereen was munt van de avond dus we hebben de laatste uurtjes van het jaar rustig afgesloten.
Helaas konden we geen vuurwerk afsteken vanwege de droogte. een paar sterretjes dan maar en toen ons bed ingedoken.
Voor mij natuurlijk mijn eerste verjaardag in Oostenrijk en het was bijzonder dat ik dit met  mijn familie heb kunnen vieren.
Ook aan deze week kwam een eind en zijn we zaterdags weer naar huis gereden. Heel vreemd dat je binnen een half uur weer thuis bent.
De volgende ochtend werden we wakker in een winters plaatje. De sneeuw had inmiddels ook Seeboden bereikt en alles was bedekt met een wit laagje sneeuw!
Natuurlijk direct de sleetjes gepakt en iets verder bij ons in de straat van een hellinkje afgegleden.
Helaas was de sneeuw in Seeboden ook weer snel weg maar hoog in de bergen ligt nog genoeg. We zijn nog regelmatig naar de Katschberg geweest om lekker in de sneeuw te spelen.

Ook zijn we nog een dag bij de Weissensee geweest. Deze is in de winter voor een deel dichtgevroren en een paradijs voor schaatsers. We hebben een heel stuk over het meer gelopen. Nee, je leest het goed niet geschaatst maar echt gelopen. Haha ook erg mooi!
De kinderen hadden nog nooit ijs gezien en voor ons was het ook ongeveer 20 jaar geleden dat we voor het laatst op natuurijs hebben geschaatst.
Het sfeertjes was erg gezellig en jong en oud stond op het ijs. Hanna vond het ijs geweldig en Cato vond het nog maar raar om op het ijs te lopen.
Natuurlijk veel NL en overal zag je de nederlandse vlaggen hangen voor de alternatieve Elfstedentocht.

Verder heb ik per 1-2 een baan als verpleegkundige bij Hilfswerk in Spittal an der Drau. Dit is een thuiszorgorganisatie en ik ga hier 10 uur in de week voor werken. Heel spannend maar heb ook wel
weer zin om te werken. Ik heb bijna een jaar niet gewerkt en dat was heerlijk. Tijd gehad om goed te kunnen integreren. Maar nu ook weer tijd om wat te gaan ondernemen.
Ik ga op vaste dagen werken de zondag en de maandag.
Ik heb al twee dagen meegelopen en ik vond het erg leuk! Even omschakelen om weer met ouderen te werken maar dit went volgens mij snel.
Ik kom nu bij de mensen thuis en je rijdt echt overal naartoe. Van hoog in de bergen tot in de stad. Geweldig!
Inmiddels alle spullen binnen en maandag start ik. De eerste tijd loop ik met iemand mee en dan is de bedoeling dat ik alleen op pad ga.

Hanna heeft deze week haar eerste skilles van school gehad en wat heeft ze het leuk gehad. Eerst op school verzamelen en dan met de bus naar de piste. Wat een leuk gezicht om 20 enthousiaste kleuters te zien wachten op de skibus. Cato stond elke ochtend klaar om Hanna uit te zwaaien bij de bus. De eerste dagen zat ze er al bijna bij in, haha!!
Hanna kwam elke middag vol enthousiasme terug en zat vol met verhalen!
Vandaag was de laatste dag en mochten alle ouders, opa's en oma's broertjes en zusjes komen kijken.
Hanna kwam heel mooi naar beneden en was helemaal blij! Super trots!!
Natuurlijk was er na afloop nog een prijsuitreiking en heeft Hanna een hele mooie medaille en certificaat ontvangen.

Zo als je leest hebben we weer veel beleefd en genieten we nog steeds van ons grote avontuur!
Binnenkort volgt natuurlijk weer een blog uit Oostenrijk met nieuwe verhalen en avonturen. Fijn weekend allemaal.